انسان چیست؟

هوالحق

باسلام

به دنیا پانهاده ای درست مانند:

کتابی باز، ساده و نانوشته،

باید سرنوشت خود را رقم بزنی،

خود، و نه، کس دیگر

چه کسی می تواند چنین کند؟

((اوشو))

آدمها مستراح های پرتابل هستند!

((صادق هدایت))

یک سوراخ بالا و یک سوراخ پایین با کیلومترها روده

((جلال آل احمد))

اگر انسانها در طول عمر خویش میزان کارکرد مغزشان یک میلیونوم معدشان بود، اکنون کره ی زمین تعریف دیگری داشت!

((انشتین))

آدمی نیمی ست زجان و دل، نیمی ز آب و گل.

((مولانا))

اما: میزان انسان بودن هرکس درست به اندازه ی حس مسئولیتی است که نسبت به پدر و مادر- نیاکان- و هویت خویش دارد زیرا هرگز از یک رودی که خشک شده است به خاطر گذشته اش سپاسگزاری نمی شود.

توجه بفرمایید:

یک کودک فرضی را در نظر بگیرید که در یک صحرا به دنیا می آید، غذای او چیست؟ اول شیر، نان، گوشت، عسل و....... یعنی زیباترین و لطیف ترین رستنی ها را زنبور و گاو و گوسفند می خورند و بعد از انجام تغییرات در سیستم ارگانیزم آنها به صورت مواد خوراکی تحویل آن کودک می دهند و بعد کودک چه چیزی تحویل طبیعت می دهد؟

ادرار و مدفوع؟

حال تصور کنید که این وضعیت ادامه دارد و این کودک بیست سال، چهل سال، شصت ساله می شود. گاو ها و گوسفندها گیاهان را می خورند و عصاره ی آن را به صورت شیر به او می دهند. زنبور عسل شهد گل را می نوشد و چکیده ی آن را که عسل می باشد نثار این آدم می کند. فرض کنید که این ادرار و مدفوع او تجزیه نگردد و به همان شکل باقی بماند، بعد از گذشت شصت سال ، ما با چه منظره ای روبرو هستیم؟ آن کودک دیروز، اکنون انسانی کهنسال و سپید موی شده و در دو طرفش دریایی لبریز از میلیون ها لیتر ادرار و کوهی انباشته از مدفوع قرار دارد. آیا حاصل ما از حیات این است؟ آیا منظور خداوند از ساختن این همه سیستم های پیشرفته در بدن رسیدن به این کوه مدفوع و دریایی از ادرار بود؟

مقداری فکر کنید.........

 یعنی هدف از خلقت ما همین بوده؟

منتظر نظرات شما هستم یاری کنید و راهنمائی

یاعلی علی مددی

/ 14 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شادي

انسان تنها زمانی حق دارد به انسانی دیگر از بالا به پائین بنگرد که ناگزیر است او را یاری رساند تا روی پای خود بایستد. گابریل گارسیا مارکز سلام صبحتان به نيكي مطلب بسيار تفكر برانگيزي بود. اگر واقعا انسان به اين فكر ميكرد كه در برابر اين همه نعمتي كه مصرف مي كنه چه چيزي نحويل طبيعت مي دهد شايد اين همه به خود مغرور نميش دو اينقدر ظلم نمي كرد. ايام به كام.

سلام ممنون که به وبم سرزدین.یکم دلخور بودم اون پستو نوشتم.وقتی حالم خوب باشه پست جالب و خنده دار میدارم وقتیم ناراحت باشم پست غمگین

هستی

سلام مرسی که به وبم تشریف آوردین.من بسته به حالم تو وبم مینویسم.اونروز ناراحت بودم اونو نوشتم[گل]

افسانه

سلام راستش خودم یه بار همین سوال رااز یه نفر اهل علم پرسیدم گفت هدف از خلقت انسان برای بندگی او وبه کمال رسیدنش بوده

ققنوس

سلام اولا ممنون از حضورتان در وبلاگ این حقیر ثانیا اپم ثالثا مطلب جالب وتامل برانگیزی بود و البته ساده وقدری خنده دار حقیقتا اندیشه در این مطلب که هدف خلقت چیست تعریف انسان را از زندگی وحیات تغییر میدهد

هستی

نمیدونم اگه میخوای کسی رو بکشی بهترین راهه.[نیشخند][شیطان] اما اگه بخوایم میتونی بذاریش تو کیفت واسه ترسوندن دزدا خوبه[شوخی]من جای تو بودم نمیشکوندمش به درد میخوره.

همابهار

همان چیزی که با تمام جزئیات و پیچیدگی هاست و نهایت سادگی!نه روبات و نه انگار توی جملات قصار نمی گنجد هر چقدر هم برایش تعریفی داشته باشند و داشته باشیم

صدیف

سلام. استاد عزیز این بنده ی تقصیرکار و بی ادب حالا جسارت کرده و پیرو دستور شما برای ارسال نظر برای این نوشته ی پرمعنا که مرقوم فرمودید، عرض می کنم: هدف از خلقت را فقط خدا می داند.

سنا

مطمينا اینططوری نیست...اما باید ببینیم ادامه صحبت شما چی هست؟[لبخند]