ساده گفتن

نقل قول

معصومی — Wed, 30 Jun 2010 07:47:38 GMT

هوالحق

باسلام

این نوشته ها را در یک وبلاگ دیدم برام جالب بود گفتم شما هم بی نصیب نباشید.

به خدا می گم سلام؛ میگه صدتا سلام. به خدا میگم دوستت دارم؛ می گه من عاشقتم. به خدا می گم اجازه می دی پاتو ببوسم؛ میگه بیا در آغوشم. به خدا می گم خدا راه رو نشونم بده؛ می گه بیا کولت کنم. به خدا می گم روزی من رو قطع نکن؛ میگه بیشترم می کنم. به خدا می گم دستمو بگیر، کمکم کن؛ می گه بیا برسونمت. به خدا می گم منو می بخشی؛ می گه بخشش که سهله، عوضش ثوابم می دم. به خدا می گم دو دو تا؛ می گه هشت تا! خـــدا هـمه چـیـز اســت و هــمــه چـیــز در خـداســـت

دانایی را پرسیدند: چه وقت برای ازدواج پایدار مناسب است؟ دانا گفت: زمانی که شخص توانا شود! پرسیدند: توانا از لحاظ مالی؟ جواب داد: نی! گفتند: توانا از لحاظ جسمی؟ گفت: نی! پرسیدند: توانا از لحاظ فکری؟ ... جواب داد: نی! پرسیدند: خود بگو که ما را در این امر دیگر چیزی نیست! دانا گفت: زمانی یک شخص می تواند ازدواج پایدار نماید که اگر تا دیروز نانی را به تنهایی می خورد امروز بتواند آن را با دیگری نصف نماید بدون آنکه اندکی از این مسئله ناراحت گردد.

یاعلی

حرف زیادی

معصومی — Wed, 26 May 2010 06:51:10 GMT

هوالحق

باسلام

ببخشید خیلی کم می نویسم علتش هم اینه که دوستان ایمیل

زیاد میفرستند دیگه اگر بتونم جواب ایمیل ها رو بدم کار خیلی

بزرگی کردم من در روز یک ساعت وقت گذاشتم برای اینترنت

ولی بعضی روزها تا 2 یا 3 ساعت طول میکشه ولی سعی

میکنم باز هم مثل گذشته هر هفته به روز کنم .

اما بیاییم از اینجا شروع کنیم اینکه:

ما توی دنیای مجازی همدیگر رو می شناسیم خوب تو واقعیت

کمتر همدیگر رو دیدیم و کسانی رو که من میشناسم با هم

پرده ای نداریم پس درست بنویسید بدون هیچ پرده ای پس

جواب این سوال رو بنویسید .

تا الان چقدر تونستیم انسان باشیم و تونستیم به اون آرمان

انسانی خودمون رو نزدیک کنیم؟

بنویسید خجالت نکشید والبته بیشتر از شما خواهش

می کنم شکسته نفسی نکنید واقعیت رو بنویسید منتظرم

یاعلی

تربیت

معصومی — Fri, 09 Apr 2010 16:51:22 GMT

هوالحق

باسلام

خوب لطف کردید و دوتا هم ایمیل زدید . متشکر از ابراز

لطف همه ی دوستان....

اما به نظر شما تربیت فرزندان در این مورد تاثیر نداره؟آیا

نداشتن و بهتر بگویم چون همه شما دوستان اهل دل

هستید بلد نبودن عاشقی فرزندان ما باعث این گونه

مسائل می شود؟

آیا ما نباید به فرزندانمان یاد بدهیم چگونه عاشق

باشند؟

به نظر شخصی بنده این مورد از تربیت درست خانواده

نشات میگیره مثال :

بچه ۵ یا ۶ یا ١٠ سالشه به شوخی براش نامزد انتخاب

می کنن به شوخی دوست دختر براش انتخاب می کنن

همین دوست یا نامزد بعد از مدتی از دهان می افتد و

از فکر و صحبت بیرون میرود.

همین مطلب را ، در ذهن این کودک لوس و بی معنی

می کند.

اما اگر کمی دقت کنیم می بینیم خیلی چیزها از کودکی

شروع می شود و ما به آن اهمیتی نمی دهیم مثلا

اختلافات مادر و پدر بد گوئی های پدر و مادر از همدیگر

پیش فرزندان و محکوم کردن همدیگر به خیانت و........

حالا باید به فرزندان عاشق بودن را یاد داد محبت کردن

دوست داشتن چشم پوشی از خطای دیگران ایثار و.......

و در کنار این ها بصورت عملی به آنها آموزش بدیم .

اما چگونه؟

شما بگویید چگونه باید این آموزش را داد به فرزندان و

دوستان و اقوام یاد داد؟

شما به ما راه های این کار را یاد بدین منتظریم .

یاعلی

خیانت یا حق مسلم؟

معصومی — Sat, 03 Apr 2010 11:54:47 GMT

هوالحق

با سلام

دوستای گلم یک سوال غیر معمول می خواستم بپرسم . لطفا

جواب بدین در حد توضیحات واضح نه کوتاه با دلیل متشکر :

به نظر شما اگر یک مرد به همسرش خیانت بکنه و دلیلش هم

تمکین نکردن زن یا بد رفتاری زن با مرد باشه این خیانته؟ یا حقی

هست که جامعه به اون داده؟

و اگر یک زن به شوهرش خیانت بکنه و دلیلش هم تمکین نکردن

زوج و یا سوء رفتار زوج باشه این خیانته یا حق زن هست که این

کار را انجام بده ؟

خواهش می کنم دلایل خود را برای روشن شدن مطلب بنویسید .

یاعلی

رند

معصومی — Sun, 21 Mar 2010 16:02:39 GMT

هوالحق

باسلام

ما هم عیدی گذاشتیم و هم تبریک عید گفتیم .

برای اینکه نباید چشم نامحرم به عیدی شما عزیزان می افتاد با اجازه پاک کردیم.

در هر صورت فرموده بودند معنای رند را بنویسم ما هم اطاعت از اوامر کردیم و خلاصه می نویسم تا شاید خوشایند دوستان باشد ببخشید اگر اجمالی می نویسیم اگر احتیاجی به توضیح بیشتر بود بفرمائید تا خصوصی برای شما بنگاریم ما را دعا کنید .

ما از شعر نوشتم بیزاریم ولی در این موضوع احتیاج بود برای رساندن معنی از چند بیت استفاده کردیم ببخشید .

رندی :

در لغت به معنای زیرک، زرنگ، حیله‌گر، بی‌باک، بی‌قید و لاابالی است و آنکه با هوشیاری و تیزبینی به اسرار دیگران پی ببرد. در اصطلاح اهل تصوف آنکه در باطن پاک‌تر و پرهیزکارتر از صورت ظاهر باشد.
در اصطلاح صوفیه، رند کسی را گویند که از آداب و رسوم خلق وارسته، و از جهان و جهانیان بگسسته باشد. به ظاهر از اهل ملامت است و در باطن از اهل سلامت.
رند، منکری که انکار او از زیرکی باشد، نه از حماقت و جهل، و آنکه کار خود به فراست کند و گفته‌اند: آنکه خود را در ظاهر ملامت نماید و در باطن آراسته باشد و در اصطلاح سالکان ، شراب خوار و شراب فروش را گویند. که شراب نیستی می‌دهد و نقد هستی سالک می‌ستاند و نیز کسی که به اوصاف معروفه کثرات و تعینات از خود دور ساخته باشد، و بر هیچ قید مقید نباشد. بجز الله و لاسواه. از شیخی و مریدی بیزار باشد یعنی از احکام و رسوم و عادات خلق بیزار باشد. (کشاف اصطلاحات فنون).
رند آن است که جمیع کثرات و تعینات وجوبی و امکانی اسماء و صفات و اعیان به رنده‌ی محو و فنا از حقیقت خود تراشیده و دور کرده است و سرافراز عالم و آدم است که مرتبه‌ی هیچ مخلوقی به مرتبه و مقام او نمی‌رسد.
رندی: قطع نظر است از انواع اعمال در طاعت.

ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم
با ما منشین اگر نه بد نام شوی (حافظ)

رند عالم سوز:
رندی را گویند که عالم هستی در نظر کیمیا اثرش جز نقشی بر آب نیست.
رند دهل دریده:
1- رندی را گویند که دهل انانیت را پاره کرده و پای بر سر هستی زده و به مرتبه‌ی فنای از فنا رسیده باشد.
2- کسی که قدم از جاده‌ی شرع بیرون نهاده باشد.
می‌گفت در بیابان رندی دهل دریده
صوفی خدا ندارد او نیست آفریده

زیرا چنین فردی که هستی ندارد هیچکس است . گویی آفریده نشده و خدا ندارد بلکه خود خداست.

در دیوان شمس ویژگی‌ها و خصوصیات رندان به این صورت بیان شده است:
رندان، انسان‌هایی بیداردل و سرمستند، فلک با قدرت عربده و فریاد آنان به حرکت در می‌آید، رازدارند و اسرار را برای کسی فاش نمی‌کنند. یار و همدم آن معشوق غیبی هستند هر چند که ظاهرشان صورت مادی‌ای بیش نیست اما به معنی علاقه‌مندند و از صورت‌ها گریزانند. در عالم مادی زندگی می‌کنند اما از قید تعلق هر دو جهان آزادند. قدرت شیر درنده را دارند و به ظاهر با یکدیگر در ستیز هستند اما در باطن یار و یاور یکدیگرند، به مانند خورشید نور و نظر می‌بخشند و به مانند ماه شب زنده دارند، با قدرتِ درونِ پاک و بی‌آلایشِ خویش اگر خاک بر کف گیرند به زر تبدیل می‌شود. جو می‌کارند و گندم درو می‌کنند. سرور، دلیر، شاکر و شکرند. انسان‌های حقیقی فقط رندانند و بقیه آدمخوارانی بیش نیستند، با خدمتگزاری در برابر آنان می‌توان به انسانیت حقیقی دست یافت.

مولانا از خود با عنوان «رندِ مستِ سخت شیدا» یاد می‌کند.
منم آن رندِ مستِ سخت شیدا
میان جمله رندان های هایم

همچنین معتقد است رندی و صوفی‌گری نیز با یکدیگر تناسبی ندارند.
من صوفی چرا باشم؟ چون رند خراباتم
من جام چرا نوشم، با جام که خرسند است

و در بیتی می‌فرماید: مصلحت امر وارد شدن در حلقه رندان است.
درآ به حلقه‌ی رندان که مصلحت این است
شراب و شاهد و ساقی بی‌شمار نگر

مولانا جایگاه رندان را در کنج خرابات فنا می‌داند و اعتقاد دارد آنان به امور مادی توجهی ندارند.
قوم رندانیم در کنج خرابات فنا
خواجه ما را با جهاز و مخزن و کالا چه کار؟

«شاه نعمت‌الله ولی» نیز رندان را اینگونه توصیف می‌کند:
مدام همدم جام شراب باشد رند
همیشه عاشق و مست و خراب باشد رند

حجاب زاهد بیچاره زهد و طاعت اوست
ولی به مذهب ما بی‌حجاب باشد رند

چو رند جام می بی‌حساب می‌نوشد
به نزد عقل کجا در حجاب باشد رند

به هیچ چیز مقید نباشد آن مطلق
کجا مقید علم و کتاب باشد رند

ببخشید سعی کردم کوتاه باشد و مفید .

یاعلی مددی

سلام

معصومی — Sun, 14 Mar 2010 07:06:19 GMT

هوالحق

باسلام

نمیدونم چرا نمی نوشتم .

شاید بخاطر این بود که امسال دوستانی پیدا کردم که بسیار عالی بودند و ظرف

من حقیر فقیر همین بود.

شایدم بخاطر این بود که خطائی کردم و حضرتش مصاحبت شما دوستان را از

ما گرفت.

ولی حالا با توکل به ذات کبریایی حضرت دوست و با مدد شما شروع می کنیم .

یاری کنید .

این بار متفاوت باشیم . اینکه ما چقدر آدم شدیم؟

اصلا تغییری کردیم؟

منتظرم من را راهنمائی کنید با جواب این دو سوال .....

یاعلی علی مددی

ادامه بحث

معصومی — Sat, 23 May 2009 10:53:32 GMT

هوالحق

باسلام

ابتدا باید مشخص کرد آیا کسی که یک زندگی معمولی دارد و سیر معمولی را انجام میدهد چه نیازی به امتحان دارد؟ او هیچ نیازی به امتحان ندارد ولی:

کسی که می خواهد قدم در طریقت بگذارد و برایش فرق می کند او مورد خطاب و بحث ما هست دقت کن:

حضرت مولا می فرمایند:

خداوندا بهشتت را برای خوبانت و جهنم را برای بدکاران بگذار و خودت را برای من

یعنی اینکه ما دیدی بالاتر از بهشت و درجات بهشتی داریم .

جناب مشکور می فرمودند خدمت طلبه رسیدیم حدود 60 سال عمر داشت گفتیم شما در این مدت زندگی چه کاری نکردید؟ طلبه گفت: دروغ نگفتم ، زنا نکردم،مال حرام نخوردم،افترا نزدم ، کسی را نرنجاندم و........

گفتیم چه کار کردید؟ گفت: حلال خوردم، خمس دادم ،ذکات دادم ، نماز خواندم، روزه گرفتم و.....

گفتیم حالا چه؟ طلبه گفت: هیچ حالا منتظرم بمیرم تا بروم به بهشت!!!!

جناب مشکور فرمودند اینان مانند الاغان هستند که یک روز تمام بار میبرند به عشق خوردن یونجه در آخر شب حالا اگر یونجه آخر شب نباشد دیگر کار نمیکنند!!!!!

ما به کسانی که زندگی معمولی دارند کاری نداریم انها هیچ وقت امتحان نیم شوند ولی چون انسان های خوبی هستند اگر گناهی می کنند در حد بخشش مجازاتش را به قدر تحمل در این دنیا می ببینند ولی کسانی که گناهان کبیره می کنند کسانی که شمشیر را رو در روی خدا می زنند کسانی که مال حرام می خورند اینان به مجازات می رسند ولی انها نیز به دو گروه هستند کسانی که امیدی در آنها هست و با یک گوش پیچاندن به راه می اییند ولی کسانی هستند که خیر و انها کسانی هستند که خداوند در سوره منافقون اورده که مانند چوبان خشک که به دیوار اویزان هستند به حال خودشان می گذاریم که نه انها یادی از ما بکنند نه ما یادی از انها تا روز جزا

خوب حال کسانی که خود داوطلب می شوند که راه مردان خدا را بروند آنها مدام در ورطه ازمایش هستند بارها در اشعار عرفا شنیدی مثلا:

در کدام مذهب است این ...که کشند عاشقی را که عاشقم چرائی؟

و امثال هم اما این زمانی که شیرین می شود طعم لذت بخش را دارد نه گله و شکایت و بدان اگر کسی نخواهد خدا با او این چنین نخواهد کرد و او دارد عذاب گناهان گذشته را می پردازد .

این بحث ریز و دقیق است نمی دانم چند بار گفتم ولی باید به دقت و با دید الهی نگاه کنید اینکه زدن آمپول برای مریض شفاست گرچه درد لحظه ای دارد کوته بینان و بچه ها طاقت درد لحظه ای و یک عمر خوشی و سلامت را ندارند ولی عاقلان و بزرگان با روی گشاده و با دست خود بطرف تزریق سرنگ می روند این کودکان و کوته بینان هستند که از تزریق فرار می کنند

حالا باید رند بود یعنی اینکه همه چیز را به گونه ای متفاوت از دیگر انسان ها و عوام دید یعنی همه را از دید الهی و سر امتحان دید و آنگاه خداوند الطفاتش را برای تو دو چندان می کند .

و بدان کسی که نخواهد مورد الطفات و (امتحان) قرار نخواهد گرفت .

کسانی که به مانند همان چوب خشک آویزان دیوار هستند نه خدا کاری دارد با انها نه انها با خدا و خدا کاری می کند که انها هیچ وقت به یاد او نباشند تا روز جزا و ما هر دم باید دعا کنیم که خدایا ما طاقت نداریم و نیم توانیم تحمل کنیم ما را به ابروی ائمه در همین دنیا ببخش و پاک گردان بعد بمیران .

اگر بچه ای کور به دنیا می ایید دو علت دارد :

1- ماموریتش این است

2- کفاره گناه پس می دهد

حالا باید کدام را مد نظر قرار داد؟ ما که علم لدنی نداریم پس باید زیبا ببینیم و اینگونه ببینیم که ماموریتش این است

حالا اینکه اگر نخواهیم نیست ما هر کدام باید به این نگاه کنیم چرا به این دنیا امدیم و هدف از خلقت ما چیست ؟

در کل (نمی خواهم به جزء بپردازم) اینکه هر کدام ما ماموریتی داریم که در انتها همان بندگی هست.

پس اگر کسی نخواهد امتحان نمی شود .این خواسته خود ما هست که به دام بلا خود را گرفتار می کنیم که در انتها شکار صیاد شویم .

اگر کسی کار خوب می کند شاید خودش فکر کند سرش دارد بلا نازل می شود ولی در انتها متوجه میشود این گرفتاری سود داشته .

من با یکی از دوستان سال 63 رفتیم مشهد 2500 تومان پول داشتیم شب اول هر چی گشتیم توی هیچ هتل یا مسافرخانه ای جا پیدا نکردیم نا گزیر توی حرم خوابیدیم خیلی گله کردیم به امام که ما خسته این رسم مهمون نوازی و چین و چنان تا صبح گله و شکایت کردیم صبح بعد از صبحانه رفتیم اولین هتل به ما جا دادند ولی گفتند ساعت دو بعد ازظهر بیایید بازم ما گله و شکایت .

کاری نداریم شهادت امام حسن(ع) آنجا بودیم شهادت امام رضا(ع) انجا بودیم خواستیم بیاییم بلیط نبود به ناچار یک شب بیشتر ماندیم خلاصه رسیدیم تهران درب منزل 50 تومان پول باقی ماند دوستم گفت: ما چقدر بی مرام بودیم اگر ان شب جا پیدا می کردیم و توی هتل می خوابیدیم به منزل نمی رسیدیم حتمی پول کم می اوردیم و دچار مشکل میشدیم ببین اقا چقدر برای ما قشنگ برنامه ریزی کرد .

خوب ما اینقدر شرمنده شدیم اینقدر از اقا تشکر کردیم اما مردان خدا از همان ابتدا می فهمند به خود سخت راه نمیدهند می دانند حکمتی در ان نهفته هست .

حالا درک اینکه آیا این حکمت و رحمت هست یا نه این باز به دید ودل ما بستگی دارد اینکه اگر مثبت باندیشیم برای ما همانگونه مثبت و خیر خواهد شد .

حال اینکه به جبر چیزی به ما تحمیل نمی شود بلکه این خود ما هستیم که راه را برای خود مشخص می کنیم و همه اعمال ما به مانند ایینه ای هست که در وجود خود ما منعکس می شود .

حال اینکه خداوند در هر دو حالت می داند سر نوشت ما چه خواهد شد یعنی اینکه اگر ما دزدی کنیم و نان حرام به بچه بدهیم چه اتفاقی می افتد و اگر دزدی نکنیم و با تنگ دستی روزگار بگزرانیم انتهای کار چه خواهد شد را خداوند می داند ولی او هر دو را به دست خود ما می دهد و ما می توانی هر کدام را که می خواهیم انتخاب کنیم حالا ما دزدی را انتخاب می کنیم مال حرام به بچه می دهیم ولی پشیمان می شویم و این پشیمانی به همت اهل بیت نان حلالی که پدر به ما اده گریه در مصیبت امام حسین(ع) دست بینوا گرفتن دعا مادر و.... هست و اینجا توبه می کنیم و اظهار پشیمانی

خداوند نیز مدد می کند ولی تو به اندازه مثقالی شر کردی باید مجازات شوی و می خواهی خدایا در همین دنیا ما را پاک گردان و اینجاست که در دام بلا گرفتار می کنی خود را و ادامه ماجرا ولی......

خیلی زیاد شد اگر سوالی بود بپرسید می دانم سوالات بسیاری در ذهن می آیید من منتظرم و ادامه بحث برای پست آینده

ما را نیز دعا کنید

یاعلی

ادامه قضا و قدر

معصومی — Sat, 16 May 2009 09:48:25 GMT

هوالحق

باسلام

با درود بر یاران و همدلان عزیز که ما را مدد می کنند و با نوشتن نظرات ارزشمند خود ما را راهنمائی دوست بسیار ارجمند بیژن خیلی متشکر و اما بعد

محمد عزیز و درنا خانم و دوستان و استادان عزیز مشتاق دانستن بیشتر بودید اما جواب:

من ابتدا که داستان زندگی بزرگان معاصر و علمای بزرگ را می خواندم می دیدم بیشتر انها کودک یا جوانی را از دست داده اند مثل اما خمینی حضرت علامه تهرانی جناب حداد جناب حسن زاده آملی و..... خوب چرا؟ اینان از مقربین بودند چرا؟ این همان امتحان آنها هست یعنی این کودک به دنیا امده و یکی از ماموریتهایش این است که باعث بروز امتحانی برای والدین خود شود یعنی کودک مریض برای سنجش ایمان پدر و مادر متولد میشه دقیق باش:

حضرت ایوب تمام بدنش زخم شده بود و این زخم ها عفونی و بعضی از این جراحات کرم گذاشته بود یک روز زیر آفتاب نشسته بود و به این کرم ها نگاه میکرد کرمی از روی بدن او افتاد ایشون کرم را گذاشتند روی زخم و فرمودند خداوند روزی تو را از بدن من معین کرده کجا میروی؟ این کلمات باعث شد خداوند به او رحم کند و در آن واحد زخم ها بهبود یافت .

گناه ایوب چه بود؟ کم حوصله بود و کم طاقت زود نفرین کرد و.....

این درد و مرض برای امتحان بود و برای پالایش او حالا فرق مابین این بلا و امتحان چیست؟ در امتحان شما هیچ احساس بدی نداری و به این درد و گرفتاری با تبسم و گشاده روی خوش امد می گویی ولی اگر بلائی از روی معصیت نازل شود باعث کدورت و دل مردگی میشود شما زمانی که به روی درد ها و امراض و گرفتاریها لبخند بزنی یعنی اینکه همه همان کاسه ای هست که لیلی شکسته ولی اگر در مقابل گرفتاری و درد و مرض دل مرده و افسرده شدی نشان معصیت دارد .

کسانی هستند در اطراف تو از بی پولی و وضعیت بد معاش بر خوردار هستند این ها دو دسته هستند کسانی که همیشه خنداند و کسانی که همیشه کدر هستند وجود این کدر از معصیت انهاست و وجود بشاشی نشان از امتحان الهی برای انها هست اطمینان داشته باش و به من به این سن تجربه ثابت کده کسانی که بشاش بودند و با روحیه خیلی زود گشایشی در روزی و رزق آنها به وجود امده بعضی وقت ها حرفم پشت سرشان میزنند چون این دسته انسان های مومن و به خدا نزدیک هستند زود می گویند آره اینا نوکر دولت هستند با این نماز و دولا راست شدن همه چیز میگیرند در صورتی که اینگونه نیست و این امتحانی بوده تا خداوند به آنها قدر داشتن نعمت را بفهماند و اینان کسانی هستند که هیچ وقت روزیشان قطع نخواهد شد .

خوب میرسیم به اینکه ما گناهی میکنیم نا خواسته و بدون اطلاع حالا گناه نه مکروهی انجام میدهیم حالا باید بابت انجام این گناه مجازات شویم مثلا چون با لگد به بچه یتیمی زدیم باید بلائی سر اون پا بیاید و چون خدا ما را دوست دارد میخواهد زجر را در این دنیا متحمل بشیم و کار به آخرت نکشد چون آنجا هزاران برابر سخت تر است و این لطف خدا به بندگان خوب هست که مجازات را در این دنیا تعیین می کند خوب حالا تو در مقابل دست یک ناتوان را میگیری و به او کمک می کنی مثلا یک پیرزن را از خیابان رد میکنی یا به یک فقیر که دستش جلوی تو دراز شده صدقه یم دهی اینجا خداوند شرمنده میشود که تو را مجازات کند ولی کار تو باید اینگونه باشد به پاکی و درستی خدا از سر تقصیر تو میگذرد و رفع بلا میشود .

یا تو میروی درب خانه ائمه و التماس میکنی انها نیز دست به دعا بر می دارند و در حق تو دعا می کنند و اینجا مطلب حل شده.

ولی تو توی خیابان راه میروی دختری را می بینی در ذهن فکر بد می کنی به او جمله ای میگوئی اینقدر پاپیچ میشی تا با او دوست شوی و همینطور دختر ها از یک پسر خوششان میایید اینقدر او را اذیت می کنند تا با هم دوست شوند خوب فردای قیامت پدر دختر یا پسر می یایید تو اولین کسی بودی که به دختر یا پسر من یا دادی چگونه گناه کند تو کسی بودی که او را به بی راه کشاندی من به عنوان پدر سعی کردم مراقبش باشم ولی تو باعث به گناه افتادن دختر من شدی تو ناموس من را از راه بدر کردی من از حق خودم نمی گذرم تکلیف چیست؟

خوب دوستان تا الان نمی دانم مطلب جا افتاد یا نه؟ ببینید فرق بلا و امتحان در این است که امتحان با روی خوش و بدون کدورت هست و بلا با کدورت و تیرگی حالا اینکه جبر باشد یعنی تو داری مجازات گناهت را می کشی یا امتحان میشوی تو می توانی به دنبال روزی نروی و در منزل بخوابی و لی صبح با یاد خدا حرکت می کنی به دنبال روزی و یا کسب علم و دانش در بین راه تصادف میکنی و میمیری تو شهیدی این شهادت در راه خداست ولی حرکت می کنی بری کسی را آزار بدهی یا گناهی بکنی و میمیری این فلاکت و هلاکت و نابودیست ببین چقدر با هم فرق دارند دقت داشته باش:

مردی میرود جنگ با رسول خدا (ص) نزدیک میدان جنگ الاغش رم میکند و از دستش میگریزد به دنبال الاغ و پیدا کردن الاغ میرود و تیر میخورد میفرماییند ایشون شهید نشده فقط مرده چرا؟ تا میدان جنگ برای خدا و جهاد بوده ولی اون چند قدم برای پیدا کردن الاغ و به بهانه یافتن الاغ رفته به اصل داستان یا راست و دروغش کار نداشته باش به متن دقت نداشته باش به معنا تا آنجا که برای خداست درست اما یک قدم غیر او خطاست .

باز هم زیاد شد ولی من منتظر سوالات شما هستم امید وارم این بار بیشتر بپرسی منتظرم دوست من ما را دعا کن و به این فکر کن اگر در روز قیامت کسی از حقش نگذشت و خواست خداوند تو را مجازات کند برای انکه حقش را ذایل کردی چه می کنی؟ التماس دعا

یا علی

(بدون عنوان)

معصومی — Sun, 10 May 2009 07:02:31 GMT

هوالحق

باسلام

اگر کسی کامنت (م-عروج) را در مورد مطلب قبلی نخوانده خواهش می کنم و تمنا دارم ابتدا آن را بخوانید ولی حالا جواب ایشون:

دقت کنید هیچ گناهی برای این دوستان نیست بلکه اینان می خواستند با دیگران فرق داشته باشند بلکه تمام نور باشنداگر شما در منبع نور قرار بگیرید یک ذره قادر خواهدبود که ایجاد سایه یا تاریکی کند و چون در منبع قرار دارید این سایه بسیار وسیع هست و حتی می تواند جلوی کل منبع نور را بگیرد اما اگر فاصله داشته باشید این سایه کمتر ایجاد تاریکی می کند هر قدر دور تر باشید این مانع قسمت کمتری ایجاد تاریکی می کند و حتی شاید در فاصله دورتر فقط باعث تاریکی برای خود جسم حائل شود حال اگر ما نزدیک به نور الهی باشیم باعث کدورت و تاریکی نه فقط برای خود بلکه برای دیگران نیز خواهیم شد هر مقدار به این منبع نزدیکتر باعث تاریکی و کدورت بیشتر خواهیم شد و این دوستان به همین علت و به سبب همین کوتاهی کوچک باعث کدورت عمیق تر در خود شده بودند و در پی حل ان بر آمدند .

محمد عزیز و دیگر استادان عزیز دقت کنید:

در ابتدا به ساکن همه نور هستند (عالم ذر) این نور مطلق در رحم جای میگیرد در رحم تغذیه میشود حال این تغذیه از چه لقمه ای هست؟ بعد از تولد وقتی کودک به دنیا می اید می گویند قبل از اینکه از اطاق عمل به اطاق نوزادان برود در گوش کودک اذان بگویید یا حداقل کودک را بگیرید و در گوشش اسم ائمه را ببرید یا فقط یک یا حسین بگویید چرا؟ چون همین اولین گفتار در گوش بچه باعث تشکیل ذهن او خواهد شد ذهن او از همین ابتدا دارد شکل میگیرد و گفتار و شنیدار نقش مهمی در ذهنیت دارد (کتاب انسان روح هست نه جسد) بعد از آن این کودک از سینه مادر تغذیه می کند پس باز تغذیه مادر می گویند به مادران بگویید هنگام شیر دادن حتما وضو داشته باشند رو به قبله بشینند و سوره های قرآن را زمزمه کنند این ها در وجود بچه تاثیر دارد دقت کن:

اگر از ابتدا اینگونه باشید یعنی همان نور الهی باقی می مانید بعضی از علما اینجا دچار سوئ تفاهم شدند (البته علمای اهل حق) می گویند اگر بچه در زمان تولد جوز(میوه ای شبیه ی گردو که در کردستان هست) شکن شود (بچه را میبرند نزد پیر و او با خواندن اشعاری شروع می کند بالای سر او این جوز را می شکند و روی سر او میریزد البته این جوز جوزی هست که از درختی نزدیک مقبره یکی از بزرگان اهل حق در صحنه می کنند) و اینگونه بچه سر شکن یا جوز شکن میشود اگر این بچه گناهی نکند چون تمام نور هست و همیشه در حضور نماز ندارد چرا؟ چون مدام در نماز و ذکر است نفس کشیدن خوردن راه رفتن کار کردن خوابیدن تماما در حضور و در حال ذکر و نماز است اما این زمانی هست که نور باشی حالا کاری نداریم به اعتقادات آنها فقط میخواهم بگویم اینگونه یک نفر قدیس میشود یعنی اگر بچه خودت را اینگونه پرورش بدی یک قدیس خواهد بود .

از بحث دور نشویم پس در لوح محفوظ نوشته شده تماما نور یعنی در لوح محفوظ تیرگی و تاریکی نیست .

حالا ما می آییم تاریکی را وارد بدن این کودک می کنید در حضور او بحث و فحاشی یک کلمه منفی در گوش او باعث ذهنیت خراب میشود چرا چون او همان نور مطلق هست و این حرف همان ذره غبار که در منبع ایجاد تیرگی و تاریکی می کند البته به مقدار غبار بعد غیر مستقیم به او لقمه حرام میدهیم پدر بنگاه دارد دلال هست یا بقال یا کارمند یا راننده تاکسی سوار ماشینش میشوی یک مسیر ١٠٠ تومانی را میگوید ٢٠٠ تومان پول را میدهی ولی از ته دل رازی نیستی هیچی نمیگی این حرام هست این در وجود این کودک ایجاد تاریکی می کند حالا شیطان کمک می کند این تاریکی را بیشتر می کند دقت کن من بعضی وقت ها این حرفا را می زنم همکاران دلخور میشوند ساعت ٨ باید بیایی ساعت ۴ بروی ساعت ۴ می شود داری روزنامه میخوند توی اینتر نت هست دارد با تلفن صحبت می کند می شود ۴ و ۵ دقیقه این ۵ دقیقه اضافه کار هست و حرام تو کار نداشتی ماندی کاری برای شرکت انجام ندادی حرام بردی به زن و بچه دادی .

این به اندازه ۵ دقیقه در کل حقوق و کل حقوق در خورد و خوراک همینطور در وجود آن کودک ایجاد تاریکی می کند .

کسانی که می خواهند سیر و سلوک را شروع کنند ابتدا از روزه گرفتن شروع می کنند چرا؟ چون ناپاکی را از خود از گوشت و پوست خود دور کنند ناپاکی که از این طرق وارد شده رفتند میهمانی غذا خوردند صاحب مجلس یک نزول خور یا یک نزول بگیر هست (الان که با این روش بانک ها وام ها و بهره ها همه نزول بگیرو نزول خور شدن) این در بدن آن کودک ایجاد کدورت می کند حالا شیطان سهم دارد پدر و مادر از کودک غافل این وظیفه و حق کودک به گردن پدر و مادر هست که از او مراقبت کنند حالا کوتاهی می کنند و شیطان بچه قبل از تکلیف را گول میزند بدون اجازه به وسایل دیگران دست میزند می گویند بچه هست نمی داتند فرق خوب و بد را تشخیص نمیدهد این وظیفه کیست به او یاد بدهد؟ خوب در مورد مسائل مذهبی و شرع هم وظیفه پدر و مادر هست همانگونه که در رابطه با ارتباط اجتماعی وظیفه انها هست خوب این تا قبل از بلوغ حالا اینجا این بچه دچار حادثه میشود یعنی همان قضا و قدر چه چیزی باعث به وجود امدن این حادثه شده؟

یک مقدار فکر کن کی؟ خودش؟ خدا؟ پدر؟مادر؟

بچه به دنیا می آید تالسمی دارد می گویند ناقل پدر بوده یا مادر !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بچه به دنیا می اید هنگام زایمان لگن بچه در میرود یا پایش می شکند مقصر کیست؟

بچه به دنیا می ایید چشمانش ضعیف یا لوچ است چرا؟

جواب همه را در پست بعد .....

ما را دعا کنید

یاعلی

(بدون عنوان)

معصومی — Wed, 06 May 2009 05:23:50 GMT

هوالحق

با سلام

اکثر دوستان نظر فوق را قبول دارند یعنی همه

چیز جبر نیست اما چیز هائی که باعث تغییر

سر نوشت می شوند.

اما ما باید دقت کنیم و آنها را برای خود ملکه

قرار دهیم و نیمه خالی لیوان را نبینیم.

یک بحث را می خواهم بنویسم خواهش میکنم

تا آخر بخوانید مفید است و مقداری از عرف به دور،

اما حال اینکه چرا کودکی را در خانواده ای فقیر و

کودکی را در خانواده متملک متولد میکند این تقصیر

خدا نیست مقصر خانواده هستند که در بهتر شدن

و حلال شدن روزی خود سعی نکردند و یا اینکه

خانواده ای از مال حرام امرار معاش میکنن و

خانواده ای از پول حلال این مقصر خدا نیست خدا

میفرمایند در

پیدا کردن روزی بسیار دقیق باشید تا روزی حلال

برای خانواده خود بیاورید.

لقمه حرام در تربیت فرزندان تاثیر گذار هست اما

تا آنجا که پدر مقصر است او تنبیه میشود و این

جبر نیست تا شما به تکلیف نرسیدین و نمیدانید

خوردن لقمه ای که پدر برای شما تهیه میکند حلال

است اما از زمانی که عقل رس میشوید و خوب را از

بد تشخیص دهید باید به دنبال نان و لقمه حلال باشید

و از منابعی که مطمئا نیستید و یا شک دارید استفاده

نکنید شما شخصی را برای یک بار میبینید نمیدانید

نماز خوان است یا کافر یا متدین باید فرض را بر این

بگذارید که او مالش حلال است و خمس و ذکات

مالش را میدهد و شک به او نکنید.

اما کسانی که میخواهند خود سازی کنند این را باید

برای خود جزو مکروهات بگذارند و هر لقمه ای را نخورند

حتی اگر به مقدار سر سوزنی شک در پاک بودن آن دارند

اما برای عام خلاف نیست این داستان واقعی است

بخوانید:

یکی از دوستان من که اکثر شما هم میشناسید و یکی

از مداحان اهلبیت هستند میفرمودند:

در جوانی با چند تن از دوستان تصمیم به چله نشینی

گرفتیم یک اتاقی اجاره کردیم و نیت به چهله کردیم و

در آن اتاق خود را مبحوس کردیم یکی از یاران مسئولیت

تهیه مایحتاج را داشتند یک روز صبح نماز صبح همه ما

قضا شد الغرض به فراصت افتادیم علت را پیدا کنیم و

نگذاریم خطا دوباره تکرار شود.

به کردار خود در روز قبل رجوع کردیم همه سکنات به

مانند روزهای قبل بود از نظر وجه نیز اطمینان داشتیم

چرا که همه پول از کار کرد خود ما بود و میدانستیم که

حلال است ما هر روز مقداری گوشت میخردیم ظهر

آب آبگوشت وشب گوشت کوبیده را میخوردیم با دوست

مامور خرید به درب مغازه قصاب رفتم قصاب را قسم دادم

که آیا گوشت دیروز شما موردی نداشته ؟

قصاب که مردی مومن بود و او را از قبل میشناختم گفت :

نه و مثل همه روز بوده وگوسفند را خود او ذبح کرده بود و

در ذبح آن بسیار دقیق شده بود.

به درب دکان نانوائی رفتیم از نانوا سوال کردیم او نیز

همان پاسخ را داد به سراغ پسرکی که خمیر نانوائی را

درست میکرد رفتیم او را با وعده و عید و مقداری پول و

قسم خواستیم بگوید در خمیر روز گذشته مشکلی نبوده

مثلا فضله موشی یا نجاستی یا مثلا بریده شدن دست

یکی از کارگران و مخلوط شدن خون با خمیر اما او نیز با

قاطعیت گفت خیر.

ما حبوبات را از قبل ذاشتیم اما باز به سراغ بقال رفتیم

و او نیز از سلامت جنس خود خبر داد

ما یک روز ماست میخوردیم و یک روز سبزی روز پیش

سبزی خورده بودیم به سراغ سبزی فروش رفتیم او نیز

منکر هر گونه آلودگی در جنس خود شد

ناامید بودیم و ناراحت که نتوانستیم علت را بیابیم در همین

هنگام دیدیم کودکی با چرخ دستی سبزی از باغ آورده و

دارد جلوی مغازه خالی میکند او را به کناری کشیدیم و

به او نیز مقداری پول دادیم تا اطمینانش جلب شود و از او

خواستیم تا اگر موردی هست بگوید کودک گفت نه موردی

نبوده اما ما هر روز از شهر ری سبزی می آوریم با چرخ تا

نازی اباد ( که این داستان در آنجا اتفاق افتاده بود ) صبح

زود همه دوستان به دنبال هم و به صورت دو و مسابقه با

گاری دستی سبزی را به مغازه دارها میرسانیم چون ما از

کنار جاده حرکت میکنیم و دست انداز دارد مواقعی پیش

می آید که سبزی از چرخ جلوئی می افتد و ما بر می داریم

و بر روی چرخ خود می اندازیم اما همه همین کار را میکنن

این موردی ندارد

روکرد به ما و گفت اینکه گناه نیست.

ما همگی نفسی به راحتی کشیدیم و خوشحال از اینکه

سبب خواب ماندن و قضا شدن نماز صبح خود را یافته بودیم

مقداری به کودک پول دادیم و با همان زبان کودکانه به او

فهماندیم که این کار اشتباه هست و باید از صاحب این بار

که یا مغازه دار است یا باغدار اجازه بگیری وگرنه همان یک

دسته سبزی حرام تمام بار گاری را حرام میکند چرا که

مشخص نمیشود کدام حلال بوده یا کدام یک حرام .

این باز یک مثال بود دقت کنید من نمیخواهم بگویم همه

باید اینگونه باشند خیر میگویم :

1- ما باید خود خوب باشیم و خود حلال خوار نباید به

دیگران اعتنا کنیم

2- یک دانه گندم حرام یک انبار را نجس میکند باید

مراقب بود

3- اگر تا به حال توجه نداشتیم به لقمه ای که

میخوردیم از حالا یک مقداری دقت کنیم چرا که

شخصیت خود ما و حتی فرزندان فردای ما نیز از

همین لقمه ها شکل میگیرد

4- سعی کنیم بدن و جسم خود را پاک کنیم خصوصا

الان که ........ بهترین موقع هست تا بتوانیم ذرات

وجودی خودمان را پاک کنیم و از خدا بخواهیم که اگر

ندانسته لقمه ای حرام تناول کردیم آن را از بدن ما دور

کند و کمک کند تا از این به بعد بتوانیم روزی حلال تهیه

کنیم و در این راه ما را راهنمائی کند

باری بسیار طولانی شد ببخشید و عف کنید ما را دعا

کنید خصوصا در این شبها باز هم از همه شما پوزش

میطلبم .

یاعلی