انسان چیست؟ - ساده گفتن

ساده گفتن

انسان چیست؟

هوالحق

باسلام

به دنیا پانهاده ای درست مانند:

کتابی باز، ساده و نانوشته،

باید سرنوشت خود را رقم بزنی،

خود، و نه، کس دیگر

چه کسی می تواند چنین کند؟

((اوشو))

آدمها مستراح های پرتابل هستند!

((صادق هدایت))

یک سوراخ بالا و یک سوراخ پایین با کیلومترها روده

((جلال آل احمد))

اگر انسانها در طول عمر خویش میزان کارکرد مغزشان یک میلیونوم معدشان بود، اکنون کره ی زمین تعریف دیگری داشت!

((انشتین))

آدمی نیمی ست زجان و دل، نیمی ز آب و گل.

((مولانا))

اما: میزان انسان بودن هرکس درست به اندازه ی حس مسئولیتی است که نسبت به پدر و مادر- نیاکان- و هویت خویش دارد زیرا هرگز از یک رودی که خشک شده است به خاطر گذشته اش سپاسگزاری نمی شود.

توجه بفرمایید:

یک کودک فرضی را در نظر بگیرید که در یک صحرا به دنیا می آید، غذای او چیست؟ اول شیر، نان، گوشت، عسل و....... یعنی زیباترین و لطیف ترین رستنی ها را زنبور و گاو و گوسفند می خورند و بعد از انجام تغییرات در سیستم ارگانیزم آنها به صورت مواد خوراکی تحویل آن کودک می دهند و بعد کودک چه چیزی تحویل طبیعت می دهد؟

ادرار و مدفوع؟

حال تصور کنید که این وضعیت ادامه دارد و این کودک بیست سال، چهل سال، شصت ساله می شود. گاو ها و گوسفندها گیاهان را می خورند و عصاره ی آن را به صورت شیر به او می دهند. زنبور عسل شهد گل را می نوشد و چکیده ی آن را که عسل می باشد نثار این آدم می کند. فرض کنید که این ادرار و مدفوع او تجزیه نگردد و به همان شکل باقی بماند، بعد از گذشت شصت سال ، ما با چه منظره ای روبرو هستیم؟ آن کودک دیروز، اکنون انسانی کهنسال و سپید موی شده و در دو طرفش دریایی لبریز از میلیون ها لیتر ادرار و کوهی انباشته از مدفوع قرار دارد. آیا حاصل ما از حیات این است؟ آیا منظور خداوند از ساختن این همه سیستم های پیشرفته در بدن رسیدن به این کوه مدفوع و دریایی از ادرار بود؟

مقداری فکر کنید.........

 یعنی هدف از خلقت ما همین بوده؟

منتظر نظرات شما هستم یاری کنید و راهنمائی

یاعلی علی مددی

+   معصومی ; ۱٠:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/٥/٢٢
    پيام هاي ديگران ()  
 

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir